Menu

Familierecht

blijvende saisine

De blijvende saisine van de familierechtbank in België: wat betekent het en waarom is het belangrijk?

, ,

Wat is de blijvende saisine van de familierechtbank?

blijvende saisineAls advocaat familierecht krijgen wij van cliënten vaak de vraag wat de blijvende saisine van de rechtbank betekent.

De blijvende saisine van de familierechtbank is een fundamenteel principe in het Belgisch familierecht. Het betekent dat de familierechtbank die oorspronkelijk bevoegd werd om een zaak te behandelen, bevoegd blijft voor alle latere geschillen tussen dezelfde partijen, zolang ze betrekking hebben op hetzelfde familiale geschil.

Concreet: wanneer de familierechtbank bijvoorbeeld uitspraak heeft gedaan over een echtscheiding, het ouderlijk gezag of een onderhoudsbijdrage, blijft diezelfde rechtbank ook nadien bevoegd voor alle latere aanpassingen of betwistingen tussen dezelfde partijen.

Dit principe werd ingevoerd met de wet van 30 juli 2013, die de familierechtbank oprichtte, en heeft als doel om de rechtszekerheid, efficiëntie en continuïteit in familiezaken te waarborgen.

Waarom bestaat de blijvende saisine?

De wetgever wilde met de blijvende saisine een einde maken aan de vroegere versnippering van bevoegdheden. Vroeger moesten gezinnen bij nieuwe geschillen soms naar verschillende rechtbanken stappen, wat leidde tot tegenstrijdige beslissingen en extra kosten.

Met de blijvende saisine wil men:

  1. Eén aanspreekpunt creëren voor alle familiale geschillen.

  2. Efficiëntie verhogen: de rechter kent het dossier en de familiecontext al.

  3. Tegengestelde uitspraken vermijden tussen verschillende rechtbanken.

  4. Snellere en menselijkere procedures bevorderen.

Toepassing in de praktijk

Een voorbeeld verduidelijkt dit principe:

Stel dat de familierechtbank van Antwerpen een echtscheiding tussen twee ouders heeft uitgesproken en beslissingen heeft genomen over het hoederecht en de onderhoudsbijdrage.
Jaren later vragen één van de ouders een wijziging van de verblijfsregeling of een aanpassing van de onderhoudsbijdrage.

→ In dat geval moet de zaak opnieuw aanhangig worden gemaakt bij dezelfde familierechtbank van Antwerpen.
Die rechtbank blijft bevoegd, ook al wonen beide ouders intussen in een ander gerechtelijk arrondissement.

Uitzonderingen op de blijvende saisine

Hoewel het principe ruim wordt toegepast, zijn er enkele uitzonderingen:

  • Als alle partijen gezamenlijk vragen om de zaak over te dragen naar een andere rechtbank.

  • Wanneer er sprake is van een nieuwe vordering die niet rechtstreeks verband houdt met het eerdere geschil.

  • In sommige gevallen van internationale bevoegdheid (bijvoorbeeld wanneer één ouder naar het buitenland verhuist).

Belang voor ouders en ex-partners

De blijvende saisine biedt rechtszekerheid en continuïteit: je weet steeds welke rechtbank bevoegd blijft voor jouw dossier. Dit maakt het eenvoudiger om later een wijziging of aanpassing te vragen zonder telkens opnieuw te moeten starten.

Voor ouders die in conflict liggen over co-ouderschap, omgangsrecht of onderhoudsbijdragen, betekent dit dat dezelfde rechter, die de familiegeschiedenis kent, nieuwe beslissingen kan nemen, wat vaak leidt tot meer evenwichtige en consistente uitspraken.

Juridische basis

De blijvende saisine is vastgelegd in artikel 725 van het Gerechtelijk Wetboek en verder uitgewerkt in de artikelen 572bis tot 1280 Gerechtelijk Wetboek, die de bevoegdheid van de familierechtbank regelen.

Besluit

De blijvende saisine van de familierechtbank is een hoeksteen van het Belgische familierecht. Ze zorgt voor continuïteit, efficiëntie en een menselijkere aanpak in geschillen tussen familieleden.

Of het nu gaat om een wijziging van de onderhoudsbijdrage, een aanpassing van het ouderlijk gezag of een nieuwe betwisting na echtscheiding, dezelfde familierechtbank blijft bevoegd, en dat is in het belang van alle partijen.

Heeft u vragen over familierecht? Contacteer ons!

familierecht 2025

Familierecht 2025: wat verandert er en hoe helpt een advocaat familierecht?

In 2025 verandert er heel wat in het Belgische familierecht. Nieuwe wetten en hervormingen leggen meer nadruk op de rechten van kinderen, moderniseren echtscheidingsprocedures en brengen strengere regels bij internationale gezinskwesties. Of je nu ouder, plusouder of partner bent: de impact kan groot zijn.

Nieuwigheden in het Belgische familierecht: wat verandert er in 2025?

Vernieuwingen in het Belgische familierecht

familierecht 20251. Uitbreiding van het hoorrecht voor kinderen

Sinds de wet van 28 maart 2024 is er een belangrijke wijziging: kinderen jonger dan 12 jaar worden nu actief ingelicht over hun recht om gehoord te worden in familierechtelijke procedures. Onder de nieuwe regelgeving moet bij een verzoek duidelijk worden aangegeven of het initiatief uitgaat van het kind of van de ouders. Als het kind zelf vraagt om gehoord te worden, moet de rechter dit in principe honoreren, ongeacht de leeftijd. Let wel: het blijft een hoorrecht, dus het kind is niet verplicht om te verschijnen.

Een advocaat familierecht kan ouders hierin adviseren en uitleggen welke rechten hun kinderen precies hebben.

2. Bemiddelingsakkoorden en het belang van het kind

Bij akkoorden tussen ouders—bijvoorbeeld echtscheidingsregelingen—zijn er nieuwe verplichtingen: het akkoord moet expliciet vermelden op welke manier het belang van het kind in rekening is gebracht. Dit geldt zelfs voor halfbroers en halfzussen. Denk aan concrete details zoals hobby’s, schoolafstand, of omgang met familie.

Voor ouders die hierover twijfels hebben, kan een advocaat familierecht helpen om afspraken juridisch correct en kindvriendelijk te formuleren.

3. Modernisering van echtscheidingsprocedures

De regeringsplannen voorzien enkele vernieuwende maatregelen in het echtscheidingsrecht:

  • Echtscheiding door Onderlinge Toestemming (EOT): in gevallen zonder minderjarige kinderen kan een EOT opgesteld door een advocaat of notaris tegenwoordig worden geformaliseerd via de ambtenaar van de burgerlijke stand in plaats van via de familierechtbank.
  • De invoering van een verplicht ouderschapsplan is in de maak, met als doel duidelijke afspraken over de zorg en opvoeding vast te leggen.
  • Videoconferenties in familierechtelijke procedures zullen in principe niet toegestaan zijn, tenzij alle partijen expliciet instemmen.
  • De regelgeving rond kindvriendelijke hoorzittingen wordt uitgebreid, met aangepaste procedures voor kinderen zodat zij op hun eigen tempo en in gepaste setting gehoord worden.

4. Internationale familierechtelijke ontwikkelingen & draagmoederschap

Op het vlak van afstamming en internationale erkenning is er eveneens evolutie:

  • Altruïstisch hoogtechnologisch draagmoederschap wordt wettelijk geregeld, met oog voor inclusie van diverse gezinsvormen, zoals LGBT+-gezinnen en alleenstaande ouders.
  • Voor donorkinderen wordt de anonimiteit van gamete-donoren afgeschaft. Kinderen krijgen het recht hun biologische afkomst te kennen, met respect voor eerder gemaakte anonimiteitsbeloften.
  • Nieuw is ook de mogelijkheid tot discreet bevallen, zodat moeders anoniem kunnen bevallen in kwetsbare situaties.

Bij zulke gevoelige thema’s biedt een ervaren advocaat familierecht vaak broodnodige ondersteuning.

5. Strengere regels voor gezinshereniging

In de sfeer van migratie en internationale familiebanden heeft België recent striktere regels ingevoerd:

  • De minimum maandelijkse netto-inkomensvereiste voor gezinshereniging is verhoogd naar ongeveer €2.323,10, met een extra verhoging per bijkomend gezinslid.
  • De minimumleeftijd van partners stijgt naar 21 jaar (waar vroeger soms 18 kon volstaan).
  • Personen met een verblijfsstatus als tijdelijke of subsidiaire bescherming moeten nu ook minimaal twee jaar in België verblijven vóór ze in aanmerking komen om gezinshereniging aan te vragen.
  • Deze regels zijn van kracht sinds 18 augustus 2025; er geldt een overgangsperiode voor lopende aanvragen.

Samenvattende conclusie

Het Belgische familierecht staat volop in ontwikkeling. Van uitgebreider hoorrecht voor kinderen, modernisering van echtscheiding en afstammingsregels, tot strengere gezinsherenigingsvoorwaarden — de hervormingen beogen een meer humane, kindgerichte en rechtvaardige aanpak.

In dit veranderende landschap is de expertise van een advocaat familierecht onmisbaar. Of het nu gaat om bemiddeling, echtscheidingsplannen of internationale gezinsdossiers: een advocaat familierecht biedt begeleiding op maat en helpt gezinnen om door complexe procedures te navigeren.

???? Heb je vragen of wil je persoonlijk advies over jouw situatie? Aarzel dan niet om contact met ons op te nemen Wij zorgen voor een advocaat familierecht die jou van begin tot eind kan bijstaan.

 

Verhuizen na een scheiding

Verhuizen na een scheiding: simpele klus of moeilijke taak?

,

Verhuizen na een scheiding Een scheiding is vaak een turbulente periode die diepe sporen nalaat bij alle gezinsleden. Niet alleen ouders, maar ook kinderen worden geconfronteerd met ingrijpende veranderingen die hun dagelijkse leven overhoop kunnen halen.

In de praktijk rijzen regelmatig spanningen wanneer een van de ouders besluit om met de kinderen naar een andere regio te verhuizen. Zo’n beslissing brengt doorgaans een nieuwe school en een breuk met de vertrouwde omgeving met zich mee, wat kan leiden tot hevige discussies tussen ex-partners.

Wat mag je als ouder nu precies alleen beslissen en wanneer is overleg noodzakelijk? Dit artikel werpt een helder licht op veelvoorkomende vragen en biedt inzicht in de juridische spelregels.

Ouderlijk gezag en verblijfsregeling

1. Welke beslissingen moeten samen worden genomen?

In principe nemen beide ouders samen de belangrijke beslissingen over hun kind. Dit gaat onder andere over huisvesting, gezondheid, opvoeding en onderwijs. De wet omschrijft dit als gezamenlijk ouderlijk gezag.

Dit betekent concreet dat keuzes zoals schoolinschrijving, studierichting, buitenschoolse activiteiten en medische ingrepen gezamenlijk moeten worden gemaakt. Indien de ouders geen akkoord bereiken, kan een van hen de familierechter inschakelen om eenzijdig een beslissing te mogen nemen. De rechter zal hierbij steeds de belangen van het kind centraal stellen.

Slechts in uitzonderlijke gevallen wordt het ouderlijk gezag exclusief aan één ouder toegekend. Zelfs dan behoudt de andere ouder het recht om toezicht te houden op de opvoeding.

2. Hoe wordt een verblijfsregeling bepaald?

Wanneer ouders uit elkaar gaan, moet een regeling worden opgesteld over waar het kind verblijft. In eerste instantie is het de bedoeling dat ouders hier onderling afspraken over maken. Factoren zoals leeftijd, school, hobby’s en reisafstanden spelen hierbij een rol.

Om stabiliteit en voorspelbaarheid voor het kind te waarborgen, is het van belang dat ouders ook na de scheiding blijven communiceren. Lukt het niet om samen tot een akkoord te komen? Dan zal de familierechter een verblijfsregeling opleggen. Als een van de ouders een gelijkmatige verdeling wenst, zal de rechter nagaan of dit haalbaar is. De uiteindelijke beslissing hangt af van de specifieke situatie en het belang van het kind blijft steeds het uitgangspunt.

Verhuis en verblijfsregeling

1. Wat als een ouder plotseling verhuist?

Wanneer een ouder na een scheiding beslist om te verhuizen, kan dit spanningen veroorzaken. Stel dat een kind eerst zelfstandig naar school kon, maar nu dagelijks lange autoritten moet maken vanwege de verhuis van één ouder. Of dat een ouder zonder overleg de schoolkeuze verandert. Dit zijn situaties waarin de andere ouder zich buitenspel gezet kan voelen.

In principe heeft elke ouder de vrijheid om te verhuizen, zowel binnen als buiten het land. Toch betekent dit niet automatisch dat het kind meeverhuist. Een verhuis kan invloed hebben op de verblijfsregeling, en belangrijke beslissingen zoals een schoolverandering moeten door beide ouders samen worden genomen.

Een rechter kan een wijziging van de verblijfsregeling opleggen als de verhuis het belang van het kind schaadt. Dit kan bijvoorbeeld betekenen dat de verblijfsperiode van de verhuisde ouder wordt ingekort tijdens de schoolweken om lange reistijden te vermijden. De rechter zal steeds een afweging maken tussen de voordelen en nadelen van de verhuis, zoals nabijheid van familie, de impact op de relatie met de andere ouder en eventuele financiële of professionele verbeteringen.

2. Wat als je niet akkoord gaat met de verhuis?

Als je ex-partner verhuist en daarbij zonder overleg beslissingen neemt over jullie kind, is het belangrijk om snel te handelen. Maak duidelijk dat je niet akkoord gaat en schakel tijdig juridisch advies in om de juiste stappen te zetten.

Stabiliteit en voorspelbaarheid zijn cruciaal voor een kind. Als je te lang wacht, kan de rechter beslissen dat het kind inmiddels geworteld is in de nieuwe situatie, wat het moeilijker maakt om nog wijzigingen door te voeren.

Wil je meer informatie of juridische bijstand van een advocaat echtscheiding? Aarzel niet om een expert te raadplegen. Peterfreund Advocaten is reeds jaar en dag actief als advocaat familierecht. Aarzel niet ons te contacteren.

Kinderalimentatie

Kinderalimentatie: de buitengewone kosten

KinderalimentatieBij een scheiding staat het welzijn van de kinderen centraal. Een belangrijk aspect hiervan is de financiële regeling, zoals kinderalimentatie. Naast de basisbehoeften van het kind kunnen er ook buitengewone kosten ontstaan. Maar wat houdt dit precies in en hoe wordt dit geregeld?

Wat zijn buitengewone kosten?

Buitengewone kosten zijn kosten die niet onder de gewone kinderalimentatie vallen en vaak onverwacht of incidenteel zijn. Denk bijvoorbeeld aan:

  • Onvoorziene medische kosten, zoals een tandheelkundige ingreep.
  • Kosten voor schoolactiviteiten, zoals een buitenlandse studiereis.
  • Extra kosten voor sport, muzieklessen of andere buitenschoolse activiteiten.

Dergelijke kosten kunnen snel oplopen, waardoor het belangrijk is om vooraf duidelijke afspraken te maken. In België worden buitengewone kosten doorgaans gedeeld tussen beide ouders, in verhouding tot hun respectieve financiële draagkracht.

Het Koninklijk Besluit van april 2019

In april 2019 werd een belangrijk Koninklijk Besluit (KB) gepubliceerd dat meer duidelijkheid schept over buitengewone kosten bij kinderalimentatie. Het KB bepaalt dat deze kosten voortaan in drie specifieke categorieën worden opgedeeld:

  1. Medische kosten, zoals orthodontie, therapie of noodzakelijke medische behandelingen.
  2. Schoolkosten, waaronder kosten voor schoolmateriaal, uitstappen en eventuele bijlessen.
  3. Buitenschoolse activiteiten, zoals sport, cultuur en hobby’s.

Het KB verplicht ouders om concrete afspraken te maken over de verdeling van deze kosten, met als doel conflicten te vermijden. Indien geen afspraken zijn vastgelegd, kan de rechter de verdeling bepalen. Dankzij dit KB is er een uniforme basis voor de verdeling van deze uitgaven, wat zorgt voor meer rechtszekerheid voor beide partijen.

Hoe worden buitengewone kosten geregeld?

Bij voorkeur maken ouders zelf afspraken over de verdeling van deze kosten. Dit kan worden opgenomen in een ouderschapsplan of een rechterlijke uitspraak. Een duidelijke lijst van welke uitgaven onder buitengewone kosten vallen, kan toekomstige conflicten helpen voorkomen.

Hebben ouders het moeilijk om tot een akkoord te komen? Een advocaat familierecht kan helpen bij het opstellen van een regeling die juridisch correct en rechtvaardig is.

Wat bij onenigheid over de kosten?

Helaas ontstaan er soms conflicten over wat precies als buitengewone kosten wordt beschouwd. Zijn orthodontische behandelingen noodzakelijk of optioneel? Wie betaalt de laptop voor school? Wanneer ouders er niet in slagen om samen tot een oplossing te komen, kan een rechter tussenbeide komen. Ook hier kan een advocaat familierecht begeleiden en pleiten voor een faire regeling.

Praktische tips voor ouders

  1. Leg afspraken vast: Noteer gedetailleerd welke kosten als buitengewoon worden beschouwd en hoe deze verdeeld worden.
  2. Communiceer duidelijk: Houd elkaar tijdig op de hoogte van eventuele onvoorziene uitgaven.
  3. Schakel juridisch advies in indien nodig: Een advocaat kan ervoor zorgen dat de afspraken waterdicht zijn en conflicten voorkomen worden.

Meer weten?

Voor meer informatie over kinderalimentatie en buitengewone kosten in België, bekijk de volgende bronnen:

Het regelen van alimentatie en buitengewone kosten kan complex zijn, maar met duidelijke afspraken en professioneel advies kunnen ouders ervoor zorgen dat de belangen van het kind altijd op de eerste plaats komen.

Heeft u nood aan advies: contacteer Peterfreund & Associates: Uw advocaat in Antwerpen.

Ontkenning van Vaderschap

Ontkenning van vaderschap: wie, wat, hoe?

Ontkenning van VaderschapOntkenning van Vaderschap in België: Een stapsgewijze procedure

In België kunnen juridische kwesties rond het vaderschap soms complex zijn, vooral wanneer het vaderschap wordt betwist. De procedure voor de ontkenning van vaderschap is een belangrijk middel voor mannen die, om welke reden dan ook, niet de juridische vader van een kind willen of kunnen zijn. In deze blog wordt de procedure van ontkenning van vaderschap stap voor stap uitgelegd, evenals de wettelijke voorwaarden en gevolgen.

Wat is ontkenning van vaderschap?

De ontkenning van vaderschap is een juridische procedure waarbij een man aan de rechter vraagt om te erkennen dat hij niet de biologische vader is van een kind dat wettelijk als het zijne wordt beschouwd. Dit kan voorkomen wanneer een man automatisch als vader van een kind wordt geregistreerd, bijvoorbeeld omdat hij getrouwd is met de moeder van het kind, maar de biologische realiteit anders is.

Wanneer kan vaderschap worden ontkend?

De wet in België gaat er in principe vanuit dat een man die getrouwd is met de moeder van een kind, de vader van dat kind is. Dit wordt het ‘wettelijk vermoeden van vaderschap’ genoemd. Toch zijn er omstandigheden waarin het mogelijk is dit vaderschap te ontkennen, zoals:
– Wanneer de man niet de biologische vader is.
– Wanneer de man en de moeder niet samenwoonden tijdens de vermoedelijke verwekking van het kind.
– Wanneer de vader kan aantonen dat hij biologisch geen kind kan krijgen (bijvoorbeeld wegens onvruchtbaarheid).

De juridische voorwaarden

1. Tijdslimiet

Er geldt een strikte termijn voor de ontkenning van vaderschap. De vader moet de procedure starten binnen één jaar nadat hij op de hoogte was van de geboorte of vanaf het moment dat hij vermoedde dat hij niet de biologische vader is. Voor het kind zelf kan deze termijn langer zijn. Het kind kan namelijk tot 22 jaar na zijn geboorte de ontkenning van vaderschap vorderen.

2. Biologisch bewijs

Vaak speelt DNA-bewijs een cruciale rol bij de ontkenning van vaderschap. Een DNA-test kan aantonen of de vermeende vader werkelijk de biologische vader van het kind is. Deze test moet officieel worden aangevraagd en uitgevoerd door een erkend labo.

De stappen in de procedure

1. Advocaat familierecht raadplegen

Het is essentieel om juridische bijstand te zoeken bij een advocaat die gespecialiseerd is in familierecht. De advocaat kan helpen om de procedure correct te starten en de juiste documenten in te dienen bij de bevoegde rechtbank.

2. Inleiding van de procedure

De ontkenning van vaderschap wordt ingediend bij de Familierechtbank. Hierbij wordt een verzoekschrift ingediend waarin wordt aangegeven waarom het vaderschap ontkend moet worden. Dit verzoek wordt vervolgens behandeld door de rechter.

3. De rechterlijke beoordeling

De rechter zal de situatie zorgvuldig beoordelen en kan een DNA-test bevelen om het biologisch vaderschap vast te stellen. Ook wordt gekeken naar de betrokkenheid van de vader bij de opvoeding van het kind en de belangen van het kind zelf.

4. De uitspraak van de rechter

Als de rechter akkoord gaat met de ontkenning, wordt het vaderschap officieel ongedaan gemaakt. Dit betekent dat de vader geen juridische banden meer heeft met het kind. Hij is dan niet langer verantwoordelijk voor alimentatie, opvoeding of erfrechtelijke kwesties.

Gevolgen van de ontkenning van vaderschap

Het ontkennen van vaderschap heeft belangrijke juridische en emotionele gevolgen. Juridisch gezien verliest de man alle rechten en plichten ten opzichte van het kind, zoals voogdij en onderhoudsplicht. Voor het kind kan dit invloed hebben op zaken als het recht op erfopvolging en mogelijke alimentatie.

Conclusie

De procedure voor de ontkenning van vaderschap in België is een delicate juridische kwestie die zorgvuldig moet worden aangepakt. Hoewel DNA-bewijs vaak doorslaggevend is, spelen ook de belangen van het kind een belangrijke rol in de uiteindelijke uitspraak. Het is essentieel om binnen de wettelijke termijn actie te ondernemen en juridische begeleiding te zoeken om de beste uitkomst te verzekeren.

Voor meer informatie over familierecht en de wettelijke procedures, kun je deze bron over familierecht in België raadplegen.

Heeft u verder nog vragen?

Contacteer ons dan gerust.

naamsverandering belgie

Advocaat naamsverandering

Procedure naamsverandering

Er kunnen tal van redenen zijn voor iemand om van naam of voornaam te willen veranderen. Als advocaat naamsverandering zullen we hierna de procedure hiervoor overlopen.

Voornaamsverandering

advocaat naamsveranderingVroeger diende elkeen die zijn of haar voornaam wenst te veranderen, een lange procedure te volgen.

De wetgever heeft thans echter beslist deze procedure aanzienlijk te vereenvoudigen.

Voortaan moet elke vraag tot voornaamsverandering ingediend worden bij de ambtenaar van de burgerlijke stand. En niet meer bij de minister van Justitie.

De aanvraag wordt ingediend in de gemeente waar men is ingeschreven in het bevolkingsregister, vreemdelingenregister of wachtregister.

Vervolgens gaat de ambtenaar van de burgerlijke stand nagaan of de kandidaat gerechtelijke precedenten heeft, met andere woorden of hij in aanraking is gekomen met het gerecht.

Verder mag de nieuwe voornaam niet zorgen voor verwarring en de verzoeker of anderen niet schaden. Bij ernstige twijfel vraagt hij het advies van de procureur des Konings.

De gemeente bepaalt zelf hoeveel een voornaamsverandering kost. Tot nu moest een registratierecht van 490 euro betaald worden. Dit registratierecht wordt afgeschaft.

De procedure zal maximum drie maand duren.

Naamsverandering

Vanaf 1 juli 2024 kunnen meerderjarige of ontvoogde Belgen, erkende vluchtelingen of staatlozen hun naam veranderen naar:

– De naam van de vader;
– De naam van de moeder;
– Een combinatie van die namen in een gekozen volgorde;
– De naam van een enkele adoptant of gecombineerd met de naam van een andere ouder.

De aanvraag voor een naamsverandering kan worden gericht aan:

– De gemeente van hun woonplaats in België;
– De laatste gemeente van woonplaats in België indien ze in het buitenland verblijven;
– De stad Brussel bij gebrek aan enige huidige of voormalige woonplaats in België.

Er zijn geen bijzondere voorwaarden verbonden aan de aanvraag en familieleden hoeven niet te worden geraadpleegd. Wel zal de gemeente het strafregister controleren.

De gemeente behandelt de aanvraag binnen een maand. Indien er twijfels zijn en het parket van de Procureur des Konings wordt geraadpleegd, kan dit oplopen tot drie maanden.

Een naamsverandering op deze wijze is slechts eenmaal toegestaan. De naamsverandering geldt ook voor minderjarige kinderen van de betrokken persoon die zijn/haar naam dragen. Voor kinderen ouder dan twaalf jaar is toestemming vereist.

De minister van Justitie blijft bevoegd om vragen voor naamsverandering die niet aan voormelde voorwaarden voldoen, te ontvangen. Maar ook hier zijn toch wat wijzigingen te noteren.

Het op voorhand te betalen registratierecht bedraagt voortaan 140 euro. Tot nu ging het om 49 euro.

Nieuw is dat ook bij een naamsverandering voortaan ook de gerechtelijke antecedenten moeten onderzocht worden.

Vordering bij familierechtbank

Wanneer de minister de naamswijziging weigert of de ambtenaar van de burgerlijke stand de voornaamswijziging niet toestaat, kan de betrokkene een hiertegen beroep aantekenen bij de familierechtbank. Hierbij wordt best beroep gedaan op ene advocaat naamsverandering.

Inwerkingtreding

Deze nieuwe regels traden in werking 1 augustus 2018.

Wenst u uw (voor)naam te laten aanpassen? Benader ons advocatenteam uit Antwerpen.

Neem snel contact met ons op

Bron: Wet van 18 juni 2018 houdende diverse bepalingen inzake burgerlijk recht en bepalingen met het oog op de bevordering van alternatieve vormen van geschillenoplossing, BS 2 juli 2018 (art. 119–136 DB burgerlijk recht)

 

Advocaat interfamiliaal geweld

Nieuwe Hoop voor Slachtoffers van Intrafamiliaal Geweld: De Opkomst van Veilige Huizen in Vlaanderen

,

In een poging om een veilige haven te bieden aan zij die lijden onder intrafamiliaal geweld, heeft Vlaanderen een revolutionair initiatief gelanceerd: de Veilige Huizen. Deze huizen dienen als een toevluchtsoord waar slachtoffers hulp en ondersteuning kunnen vinden te midden van hun moeilijkheden. Wat zijn deze Veilige Huizen precies en hoe dragen ze bij aan het bestrijden van huiselijk geweld?

De geboorte van Veilige Huizen

Eind 2023 werden er maar liefst vijf nieuwe Veilige Huizen geopend in Oostende, Kortrijk, Halle, Leuven en Gent, naast de al bestaande Family Justice Centra in Antwerpen, Geel, Hasselt en Mechelen, die werden omgedoopt tot Veilige Huizen. Deze huizen zijn geen gewone opvangcentra; ze brengen een breed scala aan professionals samen, waaronder vertegenwoordigers van de politie, justitie, hulpverleners en lokale overheden. Dit alles met één gemeenschappelijk doel: slachtoffers van intrafamiliaal geweld de best mogelijke ondersteuning bieden.

Een juridisch kader

Om deze Veilige Huizen steviger te verankeren in de wetgeving, heeft de Vlaamse decreetgever onlangs een juridische definitie vastgesteld voor wat een Veilig Huis inhoudt. Deze definitie omvat een regionale netwerkorganisatie met een multidisciplinair team van professionals, geleid door een coördinator. Belangrijke partners zijn onder meer het Agentschap Justitie en Handhaving, lokale overheden, het Agentschap Opgroeien, centra voor algemeen welzijnswerk en vertrouwenscentra voor kindermishandeling.

Het doel en de opdrachten

Het primaire doel van een Veilig Huis is om intrafamiliaal geweld op een duurzame, gecoördineerde en effectieve manier aan te pakken. Dit door middel van een optimale samenwerking tussen verschillende diensten. Elk Veilig Huis heeft enkele minimale taken die moeten worden uitgevoerd, zoals het gezamenlijk aanpakken van ernstige gevallen van intrafamiliaal geweld, het coördineren van deze aanpak, het maken van risicobeoordelingen en dossiervorming, en het verstrekken van advies en consultatie aan professionals.

Lokale inslag

Naast deze minimale taken is er ruimte voor lokale accenten, zodat elk Veilig Huis zich kan aanpassen aan de specifieke behoeften van hun regio. Dit zorgt ervoor dat slachtoffers overal toegang hebben tot een uniform basisaanbod van hulp en ondersteuning.

Het begin van een nieuw tijdperk

Met de oprichting van Veilige Huizen in elk gerechtelijk arrondissement, wordt een belangrijke stap gezet in de strijd tegen intrafamiliaal geweld. Door de nauwe samenwerking tussen diverse instanties en de focus op het bieden van hulp aan slachtoffers, bieden deze Veilige Huizen niet alleen een veilige plek, maar ook een sprankje hoop in donkere tijden.

Conclusie

Het is duidelijk dat de introductie van Veilige Huizen een positieve verandering teweegbrengt in de aanpak van intrafamiliaal geweld. Met een sterke wettelijke basis en een duidelijke focus op samenwerking en ondersteuning, bieden deze huizen een lichtpuntje voor degenen die het hardst nodig hebben. Als samenleving is het onze taak om deze initiatieven te ondersteunen en te streven naar een toekomst waarin huiselijk geweld tot het verleden behoort.

Bent u slachtoffer of dader van intrafamiliaal geweld, wij staan als advocaat familierecht ter beschikking. Contacteer ons gerust voor al uw vragen.

fotos kinderen op social media

Posten van foto’s van uw kinderen op social media: pas ermee op

Probleemstelling:

fotos kinderen op social mediaSociale Media zijn heden alom tegenwoordig.

Wie bezondigt er zich niet aan om af en toe een al dan niet onschuldige foto op zijn profiel te plaatsen?

Zolang het gaat om eigen foto’s is er evident geen probleem.

Anders is het wanneer iemand foto’s waarop ook andere mensen post.

Een bijzonder vraagstuk betreft het plaatsen van foto’s van kinderen wanneer de ouders ervan gescheiden zijn.

Stel U voor dat gescheiden ouders een tienerdochter hebben.

Eén van de ouders is met het kind in kwestie op verlof en post een foto waarop het meisje in badpak aan het zwembad poseert.

De ene ouder zal dat absoluut geen probleem vinden daar dit voor de andere ouder misschien absoluut uit den boze is.

Wat dan?

Ouderlijk gezag:

Deze vraag is evident slechts relevant wanneer beide ouders het ouderlijk gezag gezamenlijk uitoefenen.

Dit is echter in de absolute meerderheid van de gevallen zo.

Kan de een ouder zich dan ook verzetten tegen het posten van foto’s van het minderjarige kind door de andere ouder?

Voorts is het ongepast dat een ouder of stiefouder foto’s van minderjarige kinderen op sociale media post zonder het voorafgaand akkoord van de andere ouder.

De Familierechter in Brussel heeft hierover een interessant vonnis geveld op 7 juni 2021.

“Indien de vader en zijn partner niet het akkoord hebben van de moeder, dan dienen zij de foto’s van de kinderen onmiddellijk offline te halen.”

Hoewel dit vonnis voor sommige ouders misschien wereldvreemd zal overkomen, is deze uitspraak volgens ons terecht.

Immers mag niet uit het oog verloren worden dat het posten van een foto op sociale media potentiële aantasting van de privacy van de persoon in kwestie betreft.

Hiermee dient bijzonder omzichtig te worden omgegaan, zeker wanneer het gaat om minderjarige kinderen.

Heeft U vragen over Familierecht?

Contacteer Peterfreund & Associates, uw advocaat in Antwerpen.

naamsverandering toetsing door rechter

Naamsverandering: toetsing door de rechter

,

naamsverandering toetsing door rechterDe procedure inzake de verandering van familienaam hebben wij reeds in een andere blog behandeld.

De naamsverandering is een prerogatief van de Minister van Justitie.

Het verzoek dient dan ook aan de Minister van Justitie gericht  te worden.

 

Indien de Minister van Justitie weigert, dan hiertegen beroep aangetekend worden bij de Familierechtbank.

In een recent arrest heeft de Familierechtbank van BRUGGE de spelregels hierover nogmaals verduidelijkt.

 

De rechter schrijft in zijn vonnis:

 

“De Familierechtbank beoordeelt de ernst van de redenen die aan het verzoek tot naamsverandering ten grondslag liggen en gaat na of de gewenste naam al dan niet aanleiding geeft tot verwarring en aanvrager of derden al dan niet kan schaden.

De Familierechtbank doet hierover sprake met volle rechtsmacht.

Het toezicht van de rechte die kennis neemt van het verzoekschrift tot naamsverandering is niet beperkt tot een controle op de wettigheid van de weigeringsbeslissing van de overheid.

De rechter beoordeelt zelf op basis van de hem voorgelegde gegevens of het verzoek voldoet aan de wettelijke voorwaarden voor een naamsverandering.

Als het verzoek daaraan voldoet, staat de rechter de gevraagde naamsverandering toe.

Het verzoek tot naamsverandering van eiser, dit tot op heden ernstig psychisch lijdt ten gevolge van trauma’s opgelopen in zijn jeugd waarbij zijn vader de hoofdrol heeft gespeeld en die door het dragen van de naam van zijn vader hieraan dagelijks wordt herinnerd, is gebaseerd op ernstige redenen.”

 

De rechter benadrukt in dit vonnis dat bij een weigering van de naamsverandering door de Minister van Justitie, het volledige dossier voorgelegd wordt aan de Familierechtbank.

 

De Familierechtbank zal hierbij niet enkel nagaan of de procedure gevolgd werd, doch ook los van de motieven van de Minister van Justitie, zelf beoordelen of aan de wettelijke voorwaarden voor de naamsverandering werd voldaan.

 

Heeft U vragen over de verandering van familienaam of de verandering van voornaam?

Met al uw vragen kunt u terecht bij Peterfreund & Associates, uw advocatenbureau gevestigd in Antwerpen. Neem vandaag nog contact met ons op.

Echtscheiding onderlinge toestemming EOT

Echtscheiding: laat u bijstaan door een advocaat!

,

Echtscheiding onderlinge toestemming EOTHet gebeurt niet vaak dat de titel van één van onze blogberichten eindigt met een uitroepteken.

 

Dit keer maken wij hier graag een uitzondering voor.

 

Het belang van de bijstand van een advocaat gespecialiseerd in het kader van een echtscheidingsprocedure kan immers  niet voldoende benadrukt worden.

 

Zoals hierna zal blijken, is het absoluut geen overbodige luxe om, los van het type procedure dat gevoerd wordt, één en ander te laten nakijken door een advocaat.

 

Een echtscheiding is immers een complexe materie en het belang van de uitkomst is vaak bepalend voor de toekomst van beide echtgenoten en hun eventuele kinderen.

 

 

BEMIDDELING:

 

Tegenwoordig doen veel koppels een beroep op een bemiddelaar in het kader van een echtscheidingsprocedure. Dit kan doch hoeft geen advocaat te zijn. Ook een psycholoog kan bijvoorbeeld als bemiddelaar optreden.

 

Hierbij is het de bedoeling dat de bemiddelaar volledig objectief is en niet in het belang van deze of gene partij optreedt.

 

Onpartijdigheid is dan ook het sleutelwoord in het kader van bemiddeling.

 

De bemiddeling kan enerzijds leiden tot een verzoening van partijen.

 

Indien een verzoening echter niet tot de mogelijkheden behoort, zal een bemiddelaar ook vaak degene zijn die partijen begeleid in het kader van een zogenaamde “echtscheiding bij onderlinge toestemming”.

 

Het is dan ook vaak de bemiddelaar die de documenten die hiervoor ingediend zullen worden bij de rechtbank opstelt.

 

Helaas dienen wij vast te stellen dat dit niet zonder risico is.

 

Vaak laat de bemiddelaar na, net door zijn onpartijdige houding, om partijen volledig in te lichten over hun rechten en plichten en de mogelijke alternatieven die er zijn.

 

Zo kreeg ons kantoor regelmatig te maken met afgehandelde EOT’s waarbij de één van de partijen aanzienlijke spijt had van het bereikte resultaat nu er ofwel onvoldoende informatie werd gegeven door de bemiddelaar, of zelfs foutief advies werd verleend.

 

In een zeer schrijnend geval kregen wij te maken met een EOT overeenkomst waarbij opgenomen werd dat een onroerend goed toekwam aan één van de partijen en aldus geen deel zou uitmaken van het gemeenschappelijk vermogen.

 

Er was sprake van een koppel dat in het buitenland was gehuwd in 2016 en daarna een onroerend goed aankochten in hetzelfde jaar.

 

In 2017 werd het buitenlands huwelijk dan vervolgens in België geregistreerd.

 

Nu in 2016, op het ogenblik van de aankoop van het onroerend goed, het huwelijk nog niet in België was geregistreerd, had de echtgenoot één en ander aan de notaris verzwegen, zodat hiervan niets opgenomen werd in de notariële aankoopakte.

 

In het kader van de bemiddelingsprocedure die hierop volgde, werd in de EOT overeenkomst opgenomen dat dit onroerend goed uitsluitend aan de echtgenoot toekwam nu dit onroerend goed geen deel zou uitmaken van het gemeenschappelijk vermogen.

 

Uiteraard was dit volledig verkeerd en maakte dit onroerend goed wel degelijk deel uit van het gemeenschappelijk vermogen zodat de echtgenote recht had op de helft van de waarde ervan.

 

Het spreekt voor zich dat voor zover de echtgenote die het slachtoffer werd van deze gang van zaken zich door een eigen advocaat had laten bijstaan, hier tijdig ingegrepen had kunnen  worden met alle gevolgen vandien…

 

 

ECHTSCHEIDING ONDERLINGE TOESTEMMING:

 

De procedure van echtscheiding onderlinge toestemming kan echter perfect ook zonder bemiddelaar doorlopen worden.

 

Hierbij kunnen echtgenoten ofwel zelf hun overeenkomst opstellen, hetgeen sterk afgeraden is, ofwel zich laten bijstaan door een raadsman.

 

Partijen kunnen ervoor kiezen om samen één enkele advocaat aan te duiden.

 

Dit raden wij echter af.

 

Immers riskeert men dan opnieuw terecht te komen in een situatie waarbij de advocaat niet in staat is om op volledige objectieve wijze de belangen van iedere echtgenoot te behartigen nu deze belangen in het kader van hun echtscheiding per definitie tegenstrijdig zijn.

 

Ook in het kader van een echtscheiding onderlinge toestemming raden wij dan ook aan dat elk van de echtgenoten beroep zou doen op een eigen advocaat.

 

Indien partijen er toch voor kiezen om met één enkele advocaat te werken, dit vb. om budgettaire redenen, dan nog kan ervoor gekozen worden om de door de advocaat opgestelde overeenkomst te laten nalezen door een andere advocaat, dit in het kader van een second opinion.

 

 

KLASSIEKE ECHTSCHEIDINGSPROCEDURE:

 

Helaas hebben partijen soms geen andere keuze dan een klassieke echtscheidingsprocedure op te starten wanneer een EOT niet tot de mogelijkheden behoort.

 

Het is evident dat in het kader van een dergelijke overeenkomst ,het van het grootste belang is dat elke partij een eigen advocaat zou hebben.

 

Immers is een dergelijke procedure voor de rechtbank een complex juridisch parcours waarbij de keuze om zich niet te laten bijstaan door een advocaat soms tot catastrofale gevolgen kan leiden.

 

Uit wat voorafgaat is dan ook duidelijk dat de bijstand van een gespecialiseerde advocaat in het kader van een echtscheidingsprocedure absoluut geen overbodige luxe is.

 

Ons kantoor heeft zeer ruime ervaring in de behandeling van echtscheidingsdossiers.

 

Heeft U dan ook vragen over een echtscheidingsprocedure of nood aan bijstand van een advocaat, aarzel niet, contacteer  Peterfreund & Associates, uw advocaat te Antwerpen!

 

 

 

 

 

 

 

 

Load More