Menu

Nieuws

Verborgen gebreken: nieuwe regeling in het Burgerlijk Wetboek

In het Belgisch bouwrecht waaide er jarenlang een juridische mist rondom de termijn voor vorderingen bij verborgen gebreken. Waar men bij de verkoop van een woning spreekt over een “korte termijn”, was dit bij aanneming minder strak omlijnd, wat vaak leidde tot ellenlange discussies voor de rechtbank.

Met de komst van het nieuwe Burgerlijk Wetboek (Boek 7) wordt deze onzekerheid eindelijk weggewerkt. In dit artikel duiken we in de nieuwe spelregels: hoe lang heb je precies de tijd om een geding op te starten?

De oude situatie: Grijze zones en onzekerheid

Onder het oude recht (en de huidige overgangsregels) gold voor “lichte” verborgen gebreken (die de stabiliteit van het gebouw niet in gevaar brengen) een vorderingstermijn van 10 jaar.

Echter, de rechtspraak legde de bouwheer de plicht op om de vordering in te stellen binnen een “redelijke termijn” na de ontdekking. Wat “redelijk” was, hing af van de grillen van de rechter: was dat drie maanden? Zes maanden? Een jaar? Die onvoorspelbaarheid was voor zowel bouwheer als aannemer een doorn in het oog.

De nieuwe regeling: Duidelijke deadlines

Het nieuwe Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek brengt uniformiteit. De wetgever heeft de regels voor koop, huur en aanneming op elkaar afgestemd. Dit zijn de belangrijkste wijzigingen voor de proceduretermijn:

1. De Kennisgevingsplicht

Zodra je een gebrek ontdekt (of zou moeten ontdekken), ben je verplicht dit binnen een redelijke termijn te melden aan de aannemer. Doe je dit niet, dan verlies je je rechten. Voor consumenten is deze termijn nu concreter: de melding moet gebeuren binnen twee maanden na de ontdekking.

2. De Verjaringstermijn (2 jaar)

Dit is de grootste verandering voor het opstarten van een geding. Waar vroeger de “redelijke termijn” voor de dagvaarding een rekbaar begrip was, is er nu een harde deadline:

  • De rechtsvordering wegens een verborgen gebrek verjaart na 2 jaar.

  • Deze termijn begint te lopen vanaf de kennisgeving van het gebrek.

Let op: Deze termijn van 2 jaar is een “proceduretermijn”. Het gebrek zelf moet nog steeds aan het licht komen binnen de algemene aansprakelijkheidstermijn van 10 jaar na de oplevering.

3. De 10-jarige grens blijft de absolute stop

Zelfs met de nieuwe 2-jarige proceduretermijn, kun je een aannemer niet eeuwig blijven achtervolgen. De wet stelt dat de vordering uiterlijk moet worden ingesteld binnen de 10 jaar na de levering (oplevering) van de werken. De proceduretermijn van 2 jaar kan deze absolute grens van 10 jaar dus niet verlengen.

Tabel: Oud vs. Nieuw

Aspect Oude Regeling Nieuwe Regeling (Boek 7)
Melding gebrek “Zonder verwijl” / Redelijke termijn Redelijke termijn (Consument: 2 mnd)
Termijn geding Redelijke termijn (vaag) 2 jaar na kennisgeving
Maximale grens 10 jaar na oplevering 10 jaar na oplevering
Voorspelbaarheid Laag (afhankelijk van rechter) Hoog (duidelijke wettelijke termijn)

Wat betekent dit voor de praktijk?

Voor bouwheren is de boodschap simpel: wacht niet. Zodra je een gebrek vaststelt, stuur je een aangetekende ingebrekestelling (kennisgeving). Vanaf dat moment begint de klok van 2 jaar onherroepelijk te tikken.

Voor aannemers biedt deze regeling meer rechtszekerheid. Na het verstrijken van de tweejaarstermijn na een klacht, zonder dat er een dagvaarding is gevolgd, kunnen zij het dossier (in principe) definitief sluiten.

Wat als we onderhandelen?

Een belangrijk detail in de nieuwe wetgeving is dat de verjaringstermijn geschorst kan worden tijdens officiële onderhandelingen of een deskundigenonderzoek. Dit voorkomt dat een aannemer de procedure probeert “uit te zieken” door de gesprekken opzettelijk te vertragen.

Heeft u te maken met een verborgen gebrek ? Wij kunnen u helpen met het opstellen van een model-ingebrekestelling of een dagvaarding voor de rechtbank. Contacteer hiervoor ons advocatenkantoor in Antwerpen hiervoor.

het nieuwe strafwetboek

Het nieuwe Strafwetboek: een mijlpaal?

,

Het nieuwe strafwetboek in België: wat verandert er?

het nieuwe strafwetboek

België staat aan de vooravond van een van de grootste hervormingen in zijn juridische geschiedenis. Het nieuwe strafwetboek vervangt het oude wetboek uit 1867 en brengt het strafrecht eindelijk in lijn met de hedendaagse samenleving. De hervorming heeft gevolgen voor burgers, ondernemingen én voor iedereen die professioneel met strafrecht te maken krijgt.

In deze blogpost bespreken we de belangrijkste veranderingen, de doelstellingen van het nieuwe strafwetboek en wat dit concreet betekent in de praktijk.

Waarom een nieuw strafwetboek?

Het bestaande strafwetboek was meer dan 150 jaar oud en paste niet langer bij moderne maatschappelijke realiteiten zoals digitale criminaliteit, internationale fraude of nieuwe vormen van geweld. De wetgever wilde daarom:

  • meer rechtszekerheid creëren
  • straffen evenwichtiger en transparanter maken
  • het strafrecht menselijker en efficiënter organiseren

Het nieuwe strafwetboek vertrekt vanuit duidelijke principes en een logisch opgebouwde structuur, wat de toepassing door rechters aanzienlijk vereenvoudigt.

Nieuwe indeling van strafbare feiten

Een van de meest opvallende vernieuwingen is de herstructurering van strafbare feiten. In plaats van de klassieke indeling in misdaden, wanbedrijven en overtredingen, werkt het nieuwe systeem met ernstniveaus.

Dit betekent dat:

  • straffen beter afgestemd zijn op de zwaarte van het feit
  • disproportionele sancties worden vermeden
  • rechters meer ruimte krijgen voor maatwerk

Voor verdachten en slachtoffers zorgt dit voor meer voorspelbaarheid en eerlijkheid binnen het strafproces.

Modernisering van straffen

Het nieuwe strafwetboek legt sterk de nadruk op alternatieve straffen. Vrijheidsberoving blijft mogelijk, maar is niet langer automatisch het uitgangspunt. Denk aan:

  • werkstraffen
  • elektronische monitoring
  • herstelgerichte maatregelen

Deze aanpak moet recidive verminderen en de maatschappelijke re-integratie bevorderen. Een ervaren advocaat strafrecht kan hierbij een cruciale rol spelen door te adviseren over de meest passende strafmodaliteit in elk dossier.

Impact op burgers en ondernemingen

Niet alleen particulieren, maar ook bedrijven worden rechtstreeks geraakt door het nieuwe strafwetboek. Economische en financiële misdrijven zijn duidelijker omschreven en de aansprakelijkheid van rechtspersonen wordt verder uitgewerkt.

Voor ondernemers betekent dit:

  • meer duidelijkheid over strafrechtelijke risico’s
  • strengere regels rond compliance
  • hogere verwachtingen op het vlak van interne controle

Ook hier is deskundige begeleiding essentieel om juridische valkuilen te vermijden.

Wat betekent dit voor de rechtspraktijk?

De hervorming vraagt een nieuwe manier van denken voor magistraten, politie en advocaten. Procedures worden eenvoudiger, maar vergen wel een grondige kennis van de nieuwe systematiek. Een gespecialiseerde strafrecht advocaat is dan ook onmisbaar om de rechten van cliënten optimaal te verdedigen binnen dit vernieuwde kader.

Conclusie

Het nieuwe strafwetboek in België betekent een fundamentele modernisering van het strafrecht. Meer duidelijkheid, meer proportionaliteit en meer menselijkheid staan centraal. Voor burgers en bedrijven is het belangrijk om tijdig inzicht te krijgen in deze veranderingen en zich goed te laten informeren.

De hervorming is ambitieus, maar biedt vooral kansen voor een rechtvaardiger en efficiënter strafrechtsysteem in België.

Heeft u vragen over strafrecht? Contacteer ons!

 

ontbinding huurovereenkomst wegens overlast

Ontbinding huurovereenkomst wegens overlast

,

Vordering van een vereniging van mede-eigenaars tegen de huurder

ontbinding huurovereenkomst wegens overlastHet Vredegerecht van Veurne heeft op 1 oktober 2024 een opvallende uitspraak gedaan over de beëindiging van een huurovereenkomst naar aanleiding van aanhoudende overlast. De procedure werd opgestart door de Vereniging van Mede-Eigenaars (VME). Zij richtte zich tegen een huurster die volgens hen het samenleven in het appartementsgebouw ernstig verstoorde.

Achtergrond van het geschil

Het betrof een appartement gelegen in Veurne dat sinds 3 oktober 2020 werd verhuurd aan de betrokken huurster voor een duurtijd van negen jaar. De VME stelde vast dat de huurster zich herhaaldelijk niet hield aan het reglement van interne orde. Ook gaf haar gedrag aanleiding tot talrijke klachten van andere bewoners.

De vastgestelde tekortkomingen waren divers en structureel van aard. Zo werd melding gemaakt van nachtlawaai, het open laten staan van toegangsdeuren, het niet opruimen van lekkend afval, het foutief deponeren van huisvuil en zelfs het over de balustrade werpen van afval. In situaties van structurele burenhinder is het dan ook aangewezen om tijdig juridisch advies in te winnen, bijvoorbeeld bij een ervaren advocaat antwerpen.

Beoordeling door de rechtbank

De vrederechter achtte de aangehaalde feiten afdoende bewezen. Daarbij werd rekening gehouden met het unanieme besluit van de algemene vergadering van de VME om gerechtelijke stappen te ondernemen. Ook tijdens de verzoeningszitting kwam naar voren dat meerdere mede-eigenaars problemen ondervonden met de huurster.

Daarnaast bevestigde het personeel van de schoonmaakdienst dat zij regelmatig geconfronteerd werden met ongepast gedrag. Dit uitte zich onder andere in verbale agressie, dreigementen en ongegronde beschuldigingen. Deze elementen samen volstonden voor de rechtbank om te besluiten dat de situatie onhoudbaar was geworden.

Uitspraak en gevolgen

De huurovereenkomst werd ontbonden in het nadeel van de huurster, met uitwerking per 30 september 2024. Zij werd verplicht het appartement te verlaten binnen een termijn van twee maanden na de betekening van het vonnis.

Bovendien werd zij veroordeeld tot betaling van:

  • een maandelijkse bezettingsvergoeding van 550 EUR vanaf 1 oktober 2024 tot de effectieve ontruiming;

  • een wederverhuringsvergoeding van eveneens 550 EUR;

  • alle gerechtskosten verbonden aan de procedure.

Juridisch kader

Deze uitspraak past binnen een bredere lijn in de rechtspraak. Hierbij wordt aanvaard dat een VME zelfstandig kan optreden tegen een huurder die regels van het gebouw naast zich neerlegt. Diverse eerdere vonnissen bevestigen dat een rechter, op vordering van de VME, kan overgaan tot ontbinding van een huurovereenkomst wegens ernstige overlast.

Wel benadrukt de rechtspraak doorgaans dat ook van de eigenaar-verhuurder verwacht wordt dat hij actie onderneemt ten aanzien van zijn huurder. Hoewel dit in het vonnis niet uitvoerig werd toegelicht, blijkt uit de vaststelling dat een minnelijke oplossing onmogelijk was, dat er voorafgaand pogingen tot overleg zijn geweest. Zowel VME’s als eigenaars doen er in dergelijke dossiers goed aan zich te laten begeleiden door een gespecialiseerde advocaat.

Deze beslissing onderstreept tot slot dat verenigingen van mede-eigenaars niet machteloos staan wanneer bewoners de leefbaarheid in een gebouw ernstig aantasten.

Heeft u vragen over mede-eigendom of huurrecht? Neem dan contact op met een huurrecht advocaat van ons advocatenkantoor.

Autonome probatiestraf

Autonome probatiestraf en opschorting: wie, wat, hoe?

De autonome probatiestraf en de opschorting: gelijkenissen en verschillen uitgelegd

Autonome probatiestrafWanneer iemand vervolgd wordt voor een misdrijf, kan de strafrechter in België kiezen uit verschillende maatregelen. Twee vaak toegepaste rechtsfiguren zijn de autonome probatiestraf en de opschorting van de strafvordering. Hoewel ze enkele gelijkenissen vertonen, zijn er belangrijke verschillen. Een ervaren advocaat strafrecht kan helpen bepalen welke maatregel het meest gunstig is voor een specifieke situatie.

Wat is een autonome probatiestraf?

De autonome probatiestraf is een zelfstandige straf die niet gekoppeld is aan een andere straf. De rechter verklaart de beklaagde schuldig, maar legt geen klassieke straf (zoals gevangenisstraf of geldboete) op. In plaats daarvan moet de veroordeelde maximaal 2 jaar bepaalde probatievoorwaarden naleven.

Mogelijke voorwaarden zijn onder meer:

  • therapie volgen (verslaving, agressiebeheersing…)

  • opleidingen of trainingen volgen

  • contactverboden naleven

  • een alcohol- of drugsverbod respecteren

  • werk zoeken of ingeschreven blijven bij de arbeidsbemiddelingsdienst

Belangrijk: hoewel de autonome probatiestraf een veroordeling inhoudt, verschijnt ze niet op het uittreksel strafregister model 1, wat voor veel betrokkenen een groot voordeel is. Op model 2 (bestemd voor bepaalde beroepen) kan ze wel vermeld worden.

Wat is opschorting van de strafvordering?

Bij opschorting spreekt de rechtbank géén schuld uit en legt ze ook geen straf op. De strafvordering wordt opgeschort onder de voorwaarde dat de betrokkene gedurende een bepaalde termijn geen nieuwe misdrijven pleegt en eventuele probatievoorwaarden naleeft.

Kenmerken:

  • Geen schuldverklaring

  • Geen straf

  • Geen vermelding op uittreksel strafregister model 1 (wel op model 2)

  • Duur: 1 tot 5 jaar

  • Kan met of zonder probatievoorwaarden worden uitgesproken

Gelijkenissen tussen beide rechtsfiguren

De autonome probatiestraf en de opschorting hebben enkele belangrijke gemeenschappelijke kenmerken:

  • ze kunnen gepaard gaan met probatievoorwaarden;

  • ze worden opgevolgd door de probatiedienst;

  • ze bevorderen begeleiding, herstel en re-integratie;

  • ze vermijden een klassieke gevangenisstraf;

  • ze zijn tijdelijk en voorwaardelijk.

Belangrijkste verschillen

Aspect Autonome probatiestraf Opschorting
Schuldverklaring Ja Nee
Is er een straf? Ja, een zelfstandige straf Nee
Strafregister (uittreksel model 1) Geen vermelding Geen vermelding
Strafregister (model 2) Wel vermelding Wel vermelding
Duur Max. 2 jaar 1 tot 5 jaar
Gevolgen bij niet-naleving Kan worden omgezet in een andere straf Opschorting kan worden herroepen en vervolging herneemt

Welke maatregel is het meest gunstig?

Dat hangt af van de concrete omstandigheden:

  • Voor wie een blanco uittreksel model 1 wil behouden, zijn zowel opschorting als autonome probatiestraf gunstige opties.

  • Indien een schuldverklaring ongewenst is, biedt opschorting het grootste voordeel.

  • Indien de feiten of omstandigheden opschorting minder haalbaar maken, kan een autonome probatiestraf een waardevol alternatief zijn.

Een gespecialiseerde strafrecht advocaat kan inschatten welke maatregel het best past binnen de juridische context en de persoonlijke situatie van de betrokkene.

Heeft u hier vragen over? Contacteer ons dan. We zullen u graag bijstaan.

methode renard vs methode hobin

Methode Renard vs. Methode Hobin: wat is het verschil bij het bepalen van kinderalimentatie?

methode renard vs methode hobinBij een scheiding is het bepalen van de juiste kinderalimentatie essentieel. In België bestaan geen wettelijke formules, maar er worden wel veelgebruikte rekenmethodes toegepast om tot een objectieve en eerlijke bijdrage te komen. Twee van de meest gekende systemen zijn de methode Renard en de methode Hobin.

Hoewel beide methodes hetzelfde doel hebben, een correcte verdeling van de kosten voor de kinderen, werken ze op een andere manier en leggen ze andere accenten. In dit artikel leggen we de verschillen duidelijk uit.

Wat is de Methode Renard?

De methode Renard is ontwikkeld door professor Ignace Renard. Het is een kosten-gebaseerde methode die vertrekt vanuit de werkelijke kosten van een kind.

Kenmerken van de methode Renard:

  • Baseert zich op budgetstudies van de werkelijke kosten van kinderen in België.

  • Houdt rekening met leeftijdscategorieën (jonge kinderen kosten minder, tieners meer).

  • Maakt onderscheid tussen vaste kosten (huisvesting, opvang, verzekeringen) en variabele kosten (kleding, voeding, sport, ontspanning).

  • Verdeelt de totale kost van het kind naar rato van de financiële draagkracht van beide ouders.

  • Zeer transparant en objectief, maar vraagt behoorlijk wat detailwerk.

Voordelen

  • Gebaseerd op realistische cijfers.

  • Zeer geschikt bij complexe financiële situaties of grote inkomensverschillen.

  • Leidt tot een nauwkeurige en onderbouwde berekening.

Nadelen

  • Administratief intensief.

  • Sommige ouders ervaren de berekening als “te technisch” of te gedetailleerd.

Wat is de Methode Hobin?

De methode Hobin is ontwikkeld door Pierre-Louis Hobin, een erkend bemiddelaar. Deze methode vertrekt niet vanuit externe budgetstudies, maar vanuit de specifieke kostenstructuur van het gezin zelf, gekoppeld aan de verblijfsregeling.

Kenmerken van de methode Hobin:

  • Hoofdfocus op de werkelijke kosten en de verblijfsregeling van de kinderen binnen het betrokken gezin.

  • Vertrekt van een gedetailleerde kostenstaat waarin ouders hun eigen uitgaven voor de kinderen oplijsten.

  • Maakt een onderscheid tussen:

    • kosten die aan één ouder worden toegerekend,

    • kosten die gedeeld worden via een kinderrekening,

    • kosten die rechtstreeks worden verdeeld.

  • Verdeelt de kosten volgens draagkracht, maar hecht extra belang aan de daadwerkelijke verblijfsmodaliteiten (bijvoorbeeld 50/50, 70/30 …).

  • Flexibel en sterk inzetbaar in bemiddelingssituaties.

Voordelen

  • Volledig op maat van het gezin.

  • Houdt goed rekening met actuele verblijfsregeling en echte uitgaven.

  • Heel bruikbaar in situaties van co-ouderschap.

Nadelen

  • Vergt medewerking van beide ouders om kosten transparant te delen.

  • Minder gestandaardiseerd, dus berekeningen kunnen verschillen per bemiddelaar.

De belangrijkste verschillen tussen Methode Renard en Methode Hobin

Hieronder vind je een overzichtelijke vergelijking:

Aspect Methode Renard Methode Hobin
Basisprincipe Vertrekt van gestandaardiseerde budgetstudies voor kinderkosten Vertrekt van de concrete kosten en verblijfsregeling van het specifieke gezin
Benodigde gegevens Externe tabellen + inkomensgegevens Gedetailleerde kostenstaat van de ouders + inkomensgegevens
Complexiteit Eerder technisch, met veel rekenwerk Praktisch en flexibel, maar vereist openheid over kosten
Rol van verblijfsregeling Speelt mee, maar minder dominant Speelt een zeer belangrijke rol; kosten worden afgestemd op verblijf
Nauwkeurigheid Nauwkeurig t.o.v. gemiddelde gezinssituaties Nauwkeurig t.o.v. de specifieke gezinssituatie
Gebruik Veel gebruikt door rechtbanken, advocaten en experten Populair bij bemiddelaars en bij co-ouderschapsmodellen
Doelgroep Geschikt bij uiteenlopende inkomens en wanneer objectieve standaard nodig is Geschikt bij ouders die willen samenwerken en kosten willen delen via een kinderrekening

In de praktijk wordt tegenwoordig quasi altijd de methode Hobin toegepast.

Het is in de praktijk in ieder geval aangewezen dat u zich laat bijstaan door een advocaat echtscheiding indien u met vragen zit over kinderalimentatie of echtscheiding in het algemeen.

Heeft u vragen? Contacteer Peterfreund & Associates, uw advocaat in Antwerpen!

blijvende saisine

De blijvende saisine van de familierechtbank in België: wat betekent het en waarom is het belangrijk?

, ,

Wat is de blijvende saisine van de familierechtbank?

blijvende saisineAls advocaat familierecht krijgen wij van cliënten vaak de vraag wat de blijvende saisine van de rechtbank betekent.

De blijvende saisine van de familierechtbank is een fundamenteel principe in het Belgisch familierecht. Het betekent dat de familierechtbank die oorspronkelijk bevoegd werd om een zaak te behandelen, bevoegd blijft voor alle latere geschillen tussen dezelfde partijen, zolang ze betrekking hebben op hetzelfde familiale geschil.

Concreet: wanneer de familierechtbank bijvoorbeeld uitspraak heeft gedaan over een echtscheiding, het ouderlijk gezag of een onderhoudsbijdrage, blijft diezelfde rechtbank ook nadien bevoegd voor alle latere aanpassingen of betwistingen tussen dezelfde partijen.

Dit principe werd ingevoerd met de wet van 30 juli 2013, die de familierechtbank oprichtte, en heeft als doel om de rechtszekerheid, efficiëntie en continuïteit in familiezaken te waarborgen.

Waarom bestaat de blijvende saisine?

De wetgever wilde met de blijvende saisine een einde maken aan de vroegere versnippering van bevoegdheden. Vroeger moesten gezinnen bij nieuwe geschillen soms naar verschillende rechtbanken stappen, wat leidde tot tegenstrijdige beslissingen en extra kosten.

Met de blijvende saisine wil men:

  1. Eén aanspreekpunt creëren voor alle familiale geschillen.

  2. Efficiëntie verhogen: de rechter kent het dossier en de familiecontext al.

  3. Tegengestelde uitspraken vermijden tussen verschillende rechtbanken.

  4. Snellere en menselijkere procedures bevorderen.

Toepassing in de praktijk

Een voorbeeld verduidelijkt dit principe:

Stel dat de familierechtbank van Antwerpen een echtscheiding tussen twee ouders heeft uitgesproken en beslissingen heeft genomen over het hoederecht en de onderhoudsbijdrage.
Jaren later vragen één van de ouders een wijziging van de verblijfsregeling of een aanpassing van de onderhoudsbijdrage.

→ In dat geval moet de zaak opnieuw aanhangig worden gemaakt bij dezelfde familierechtbank van Antwerpen.
Die rechtbank blijft bevoegd, ook al wonen beide ouders intussen in een ander gerechtelijk arrondissement.

Uitzonderingen op de blijvende saisine

Hoewel het principe ruim wordt toegepast, zijn er enkele uitzonderingen:

  • Als alle partijen gezamenlijk vragen om de zaak over te dragen naar een andere rechtbank.

  • Wanneer er sprake is van een nieuwe vordering die niet rechtstreeks verband houdt met het eerdere geschil.

  • In sommige gevallen van internationale bevoegdheid (bijvoorbeeld wanneer één ouder naar het buitenland verhuist).

Belang voor ouders en ex-partners

De blijvende saisine biedt rechtszekerheid en continuïteit: je weet steeds welke rechtbank bevoegd blijft voor jouw dossier. Dit maakt het eenvoudiger om later een wijziging of aanpassing te vragen zonder telkens opnieuw te moeten starten.

Voor ouders die in conflict liggen over co-ouderschap, omgangsrecht of onderhoudsbijdragen, betekent dit dat dezelfde rechter, die de familiegeschiedenis kent, nieuwe beslissingen kan nemen, wat vaak leidt tot meer evenwichtige en consistente uitspraken.

Juridische basis

De blijvende saisine is vastgelegd in artikel 725 van het Gerechtelijk Wetboek en verder uitgewerkt in de artikelen 572bis tot 1280 Gerechtelijk Wetboek, die de bevoegdheid van de familierechtbank regelen.

Besluit

De blijvende saisine van de familierechtbank is een hoeksteen van het Belgische familierecht. Ze zorgt voor continuïteit, efficiëntie en een menselijkere aanpak in geschillen tussen familieleden.

Of het nu gaat om een wijziging van de onderhoudsbijdrage, een aanpassing van het ouderlijk gezag of een nieuwe betwisting na echtscheiding, dezelfde familierechtbank blijft bevoegd, en dat is in het belang van alle partijen.

Heeft u vragen over familierecht? Contacteer ons!

robotica en medisch recht

Robotica en medisch recht

,

Robotica en medisch recht: Waar technologie en ethiek elkaar ontmoeten

robotica en medisch rechtDe opmars van robotica in de gezondheidszorg verandert de manier waarop artsen werken, patiënten worden behandeld en ziekenhuizen functioneren. Robots ondersteunen chirurgen bij precisieoperaties, verzorgen patiënten in revalidatiecentra en nemen repetitieve handelingen over in laboratoria. Deze technologische evolutie brengt onmiskenbaar voordelen, maar roept ook nieuwe juridische en ethische vragen op.

1. De juridische positie van de ‘robot’

Robots nemen beslissingen die vroeger uitsluitend door mensen werden gemaakt. Denk aan een chirurgische robot die op basis van beeldanalyse een incisie uitvoert. Maar wat als er iets misgaat? Wie is dan aansprakelijk; de arts, de fabrikant, of het ziekenhuis?

In het huidige rechtssysteem is de robot zelf niet aansprakelijk. Aansprakelijkheid ligt bij menselijke of juridische personen: de gebruiker (arts of ziekenhuis), de producent (robotfabrikant), of soms de softwareleverancier. Toch wordt deze verdeling complexer naarmate robots autonomer handelen en zelflerende algoritmes gebruiken.

2. Aansprakelijkheid: tussen mens en machine

Het klassieke aansprakelijkheidsrecht is gebaseerd op menselijke fouten. Maar bij robotica speelt vaak een combinatie van factoren: menselijke input, softwarefouten, en onvoorziene interacties tussen systemen.

  • Artsen blijven verantwoordelijk voor het correct gebruik van het toestel en de interpretatie van de resultaten.

  • Fabrikanten kunnen aansprakelijk zijn bij een ontwerpfout, gebrekkige software of onvoldoende gebruiksaanwijzing.

  • Ziekenhuizen dragen een deel van de verantwoordelijkheid als organisator van de zorg en werkgever van de betrokken professionals.

Er ontstaat dus een gedeelde aansprakelijkheid, die juridische duidelijkheid en contractuele afbakening vereist.

3. Ethiek en vertrouwen in zorgrobots

Naast juridische kwesties rijst ook de ethische dimensie. Hoe ver willen we gaan in het delegeren van zorg aan machines? Patiënten moeten erop kunnen vertrouwen dat beslissingen over hun gezondheid met zorg, empathie en verantwoordelijkheid worden genomen; waarden die moeilijk te programmeren zijn. Transparantie, toezicht en menselijke controle blijven essentieel.

4. De toekomst: behoefte aan nieuw regelgevend kader

De Europese Unie werkt aan nieuwe regels voor kunstmatige intelligentie (de AI Act), die ook relevant zijn voor medische robots. Die wetgeving wil enerzijds innovatie stimuleren, maar anderzijds waarborgen dat veiligheid en patiëntenrechten gewaarborgd blijven.

In de toekomst zal het medisch recht dus moeten evolueren naar een hybride model, waarin aansprakelijkheid, dataveiligheid en ethiek hand in hand gaan met technologische vooruitgang.

Conclusie

Robotica biedt ongekende mogelijkheden voor de gezondheidszorg, maar ook nieuwe risico’s en verantwoordelijkheden. Juristen, artsen en technologen zullen samen moeten werken om een juridisch kader te creëren dat innovatie mogelijk maakt zonder het vertrouwen van de patiënt te verliezen.

Heb je na het lezen van dit artikel vragen? Contacteer ons gerust.

Elektronisch toezicht belgie

Elektronisch toezicht wordt strenger

,

Elektronisch toezicht belgieStrenger kader voor elektronisch toezicht bij zeden- en geweldsmisdrijven

Vanaf 4 augustus 2025 kunnen veroordeelden voor intrafamiliaal geweld, incest, tienerpooierschap of misbruik van minderjarigen hun straf onder elektronisch toezicht niet langer uitzitten op een adres waar ook het slachtoffer woont. Alleen wanneer de strafuitvoeringsrechter op basis van concrete informatie kan vaststellen dat de veiligheid van het slachtoffer volledig verzekerd is, kan hiervan worden afgeweken.

Deze regel is toegevoegd via een amendement binnen de wet die de gevangenisoverbevolking moet verlichten. Het krijgt zijn plaats in twee nieuwe bepalingen van de Strafuitvoeringswet (artikelen 28/1 en 47/1).

Algemeen verbod

De wet schrijft voortaan duidelijk voor dat elektronisch toezicht bij bepaalde ernstige delicten wordt uitgesloten wanneer het slachtoffer verblijft op dezelfde locatie. Het gaat specifiek om veroordelingen wegens incest, tienerpooierschap, seksueel misbruik van kinderen en intrafamiliaal geweld.

Deze misdrijven worden gekenmerkt door structureel machtsmisbruik binnen nauwe of afhankelijke relaties. Daders zetten vaak manipulatie, intimidatie of economische en emotionele afhankelijkheid in om hun slachtoffer te controleren. Daardoor bevinden slachtoffers zich doorgaans in een bijzonder kwetsbare positie. Hierdoor houdt samenleven met de dader tijdens elektronisch toezicht aanzienlijke risico’s in voor hun veiligheid en herstel.

Geen absoluut verbod

Hoewel de regel principieel geldt, kan de rechter nog steeds een uitzondering toestaan. Dat kan uitsluitend als uit de concrete omstandigheden blijkt dat er geen gevaar bestaat voor het slachtoffer. De beslissing moet steeds grondig gemotiveerd worden. Een mondelinge of schriftelijke instemming van het slachtoffer volstaat daarbij niet op zichzelf.

Waarom een nieuwe regeling nodig was

Tot nu toe konden rechters reeds voorwaarden opleggen om slachtoffers te beschermen, zoals een contact- of omgevingsverbod. In de praktijk bleek het echter mogelijk dat een dader toch elektronisch toezicht kreeg opgelegd op een adres waar het slachtoffer verbleef, mits de meerderjarige huisgenoten daarmee instemden.

Aangezien die toestemming in relaties die getekend zijn door afhankelijkheid of manipulatie niet altijd vrij en onbeïnvloed wordt gegeven, is beslist om een principieel verbod wettelijk vast te leggen. Op die manier wordt de bescherming van slachtoffers beter gewaarborgd.

Onmiddellijke toepassing

De nieuwe regeling treedt in werking op 4 augustus 2025 en geldt meteen ook voor dossiers die onder de noodprocedure bij de strafuitvoeringsrechter vallen.

Heeft U vragen over het elektronisch toezicht? Contacteer Peterfreund & Associates, uw advocaat in Antwerpen.

WAM verzekering elektrische steps en speed pedelecs

Verzekeringsplicht in België: wat zegt de WAM-wetgeving over elektrische steps en fietsen?

De Belgische WAM-wetgeving (Wet Aansprakelijkheidsverzekering Motorrijtuigen) bepaalt dat eigenaars en bestuurders van motorrijtuigen verplicht een verzekering moeten afsluiten die de burgerlijke aansprakelijkheid dekt bij verkeersongevallen. Slachtoffers van ongevallen moeten immers steeds vergoed worden, ongeacht de financiële draagkracht van de veroorzaker.

Met de sterke opmars van nieuwe vervoersmiddelen zoals elektrische steps en elektrische fietsen rijst vaak de vraag: is er ook een WAM-verzekering verplicht voor deze voertuigen?

WAM verzekering elektrische steps en speed pedelecs

WAM-verzekering voor elektrische steps

Elektrische steps die autonoom kunnen rijden (zonder fysieke inspanning) worden beschouwd als motorrijtuigen. In dat geval geldt de verzekeringsplicht volgens de WAM-wetgeving.

  • Steps die sneller dan 25 km/u rijden of gebruikt worden op de openbare weg vallen vrijwel altijd onder de verzekeringsplicht.

  • Zonder WAM-verzekering riskeert u niet enkel een hoge boete, maar ook persoonlijke aansprakelijkheid bij een ongeval.

Het afsluiten van een WAM-verzekering elektrische step is dus geen overbodige luxe, maar vaak een wettelijke noodzaak.

Verzekeringsplicht voor elektrische fietsen

Voor elektrische fietsen maakt de wet een onderscheid tussen verschillende types:

  • Gewone pedelecs: deze fietsen bieden trapondersteuning tot maximaal 25 km/u en vallen niet onder de WAM-verzekering. Hier volstaat meestal uw familiale verzekering.

  • Speed pedelecs: deze krachtige fietsen bieden ondersteuning tot 45 km/u. Ze worden wettelijk als motorrijtuigen beschouwd, waardoor er wél een verzekeringsplicht speed pedelec geldt.

Het is dus cruciaal om te weten tot welke categorie uw fiets behoort. Zo vermijdt u dat u onbewust onverzekerd rondrijdt.

Juridisch advies bij verzekeringskwesties

De regels rond verzekering elektrische fiets in België en steps evolueren snel. Bij twijfel kan het verstandig zijn om advies in te winnen bij een advocaat Antwerpen die gespecialiseerd is in verkeersrecht en verzekeringsrecht.

Wij kunnen u bovendien bijstaan wanneer een verzekeraar weigert uit te betalen of wanneer u als slachtoffer uw rechten wil laten gelden.

Twijfelt u of u een WAM-verzekering nodig heeft voor uw elektrische step of speed pedelec? Neem vandaag nog contact met ons op, wij helpen u graag met juridisch advies op maat.

familierecht 2025

Familierecht 2025: wat verandert er en hoe helpt een advocaat familierecht?

In 2025 verandert er heel wat in het Belgische familierecht. Nieuwe wetten en hervormingen leggen meer nadruk op de rechten van kinderen, moderniseren echtscheidingsprocedures en brengen strengere regels bij internationale gezinskwesties. Of je nu ouder, plusouder of partner bent: de impact kan groot zijn.

Nieuwigheden in het Belgische familierecht: wat verandert er in 2025?

Vernieuwingen in het Belgische familierecht

familierecht 20251. Uitbreiding van het hoorrecht voor kinderen

Sinds de wet van 28 maart 2024 is er een belangrijke wijziging: kinderen jonger dan 12 jaar worden nu actief ingelicht over hun recht om gehoord te worden in familierechtelijke procedures. Onder de nieuwe regelgeving moet bij een verzoek duidelijk worden aangegeven of het initiatief uitgaat van het kind of van de ouders. Als het kind zelf vraagt om gehoord te worden, moet de rechter dit in principe honoreren, ongeacht de leeftijd. Let wel: het blijft een hoorrecht, dus het kind is niet verplicht om te verschijnen.

Een advocaat familierecht kan ouders hierin adviseren en uitleggen welke rechten hun kinderen precies hebben.

2. Bemiddelingsakkoorden en het belang van het kind

Bij akkoorden tussen ouders—bijvoorbeeld echtscheidingsregelingen—zijn er nieuwe verplichtingen: het akkoord moet expliciet vermelden op welke manier het belang van het kind in rekening is gebracht. Dit geldt zelfs voor halfbroers en halfzussen. Denk aan concrete details zoals hobby’s, schoolafstand, of omgang met familie.

Voor ouders die hierover twijfels hebben, kan een advocaat familierecht helpen om afspraken juridisch correct en kindvriendelijk te formuleren.

3. Modernisering van echtscheidingsprocedures

De regeringsplannen voorzien enkele vernieuwende maatregelen in het echtscheidingsrecht:

  • Echtscheiding door Onderlinge Toestemming (EOT): in gevallen zonder minderjarige kinderen kan een EOT opgesteld door een advocaat of notaris tegenwoordig worden geformaliseerd via de ambtenaar van de burgerlijke stand in plaats van via de familierechtbank.
  • De invoering van een verplicht ouderschapsplan is in de maak, met als doel duidelijke afspraken over de zorg en opvoeding vast te leggen.
  • Videoconferenties in familierechtelijke procedures zullen in principe niet toegestaan zijn, tenzij alle partijen expliciet instemmen.
  • De regelgeving rond kindvriendelijke hoorzittingen wordt uitgebreid, met aangepaste procedures voor kinderen zodat zij op hun eigen tempo en in gepaste setting gehoord worden.

4. Internationale familierechtelijke ontwikkelingen & draagmoederschap

Op het vlak van afstamming en internationale erkenning is er eveneens evolutie:

  • Altruïstisch hoogtechnologisch draagmoederschap wordt wettelijk geregeld, met oog voor inclusie van diverse gezinsvormen, zoals LGBT+-gezinnen en alleenstaande ouders.
  • Voor donorkinderen wordt de anonimiteit van gamete-donoren afgeschaft. Kinderen krijgen het recht hun biologische afkomst te kennen, met respect voor eerder gemaakte anonimiteitsbeloften.
  • Nieuw is ook de mogelijkheid tot discreet bevallen, zodat moeders anoniem kunnen bevallen in kwetsbare situaties.

Bij zulke gevoelige thema’s biedt een ervaren advocaat familierecht vaak broodnodige ondersteuning.

5. Strengere regels voor gezinshereniging

In de sfeer van migratie en internationale familiebanden heeft België recent striktere regels ingevoerd:

  • De minimum maandelijkse netto-inkomensvereiste voor gezinshereniging is verhoogd naar ongeveer €2.323,10, met een extra verhoging per bijkomend gezinslid.
  • De minimumleeftijd van partners stijgt naar 21 jaar (waar vroeger soms 18 kon volstaan).
  • Personen met een verblijfsstatus als tijdelijke of subsidiaire bescherming moeten nu ook minimaal twee jaar in België verblijven vóór ze in aanmerking komen om gezinshereniging aan te vragen.
  • Deze regels zijn van kracht sinds 18 augustus 2025; er geldt een overgangsperiode voor lopende aanvragen.

Samenvattende conclusie

Het Belgische familierecht staat volop in ontwikkeling. Van uitgebreider hoorrecht voor kinderen, modernisering van echtscheiding en afstammingsregels, tot strengere gezinsherenigingsvoorwaarden — de hervormingen beogen een meer humane, kindgerichte en rechtvaardige aanpak.

In dit veranderende landschap is de expertise van een advocaat familierecht onmisbaar. Of het nu gaat om bemiddeling, echtscheidingsplannen of internationale gezinsdossiers: een advocaat familierecht biedt begeleiding op maat en helpt gezinnen om door complexe procedures te navigeren.

???? Heb je vragen of wil je persoonlijk advies over jouw situatie? Aarzel dan niet om contact met ons op te nemen Wij zorgen voor een advocaat familierecht die jou van begin tot eind kan bijstaan.

 

Load More