Familierecht

In  een vorig bericht informeerden wij U al over de moeilijkheden die zich voordoen i.v.m. de berekening van alimentatie voor kinderen in geval van scheiding.

In het verleden bleek immers dat alle rechtbanken een eigen systeem hadden en bepaalde formules hanteren.

Dit leidde tot een wirwar aan berekeningsmethodes.  Uiteraard kwam dit de rechtszekerheid absoluut niet ten goede. Als advocaat echtscheiding kregen we hier bijzonder vaak terechte vragen over.

De Belgische familierechters ontwikkelden daarom een rekentool met als bedoeling dat alle familierechters in Vlaanderen een uniforme berekeningswijze zouden hanteren.

In eerste instantie was deze rekentool zeer rudimentair nu dit niets anders was dan een Excelbestand met een aantal formules.

Dit rekenblad werd ter beschikking gesteld van de advocaten doch werd niet breed ter beschikking gesteld.

Hier is thans verandering in gekomen.

Immers heeft het College van Hoven en Rechtbanken thans een moderne rekenmodule online geplaatst.

Bedoeling is nog steeds dat alle rechtbanken dezelfde module zouden toepassen.

Uiteraard is  dit een stap in de goede richting die enkel toegejuicht kan worden.

Het kan immers niet de bedoeling zijn dat de berekening van alimentatie een loterij is waarbij het resultaat afhankelijk is van de rechter voor dewelke partijen moeten verschijnen.

Het is natuurlijk wel zo dat in bepaalde gevallen het resultaat van de berekening nog zal verfijnd moeten worden waarbij rekening gehouden wordt met een aantal buitengewone omstandigheden.

De tussenkomst van een gespecialiseerde advocaat blijft dan ook ten zeerste aangeraden.

De  online rekentool vindt U hier.

Heeft U nog vragen, aarzel dan zeker niet om contact op te nemen met Peterfreund & Associates, uw advocaat in Antwerpen.

Wettelijke Basis:

Conform het artikel 203 B.W. dienen ouders naar evenredigheid van hun middelen te zorgen voor de huisvesting, het levensonderhoud, de gezondheid, het toezicht, de opvoeding, de opleiding en de ontplooiing van hun kinderen.

Nog steeds volgens ditzelfde artikel loopt deze verplichting door na de meerderjarigheid van het kind zolang de opleiding niet voltooid is.

Met welke parameters dient er rekening te worden gehouden? 

De wet bepaalt niet met welke parameters er rekening gehouden dient te worden voor een berekening van de bijdrage in de kosten voor de kinderen.

De bepaling van de onderhoudsbijdrage werd steeds overgelaten aan de rechters.

Uit de rechtspraak en rechtsleer kan afgeleid worden dat er voor de berekening van de onderhoudsbijdrage rekening wordt gehouden met volgende elementen:

* De middelen van partijen.

* De kost van de kinderen.

* De buitengewone kosten.

* De kinderbijslag.

Berekeningswijze:

In de praktijk stellen partijen zich dan ook de logische vraag met welke bijdrage er eventueel rekening dient te worden gehouden.

Dit is uiteraard een elementaire vraag in het kader van de onderhandeling tussen partijen.

Helaas is het absoluut niet vanzelfsprekend om hier een eenduidig antwoord op te geven.

Immers is het zo dat partijen zich bij deze vraag zich eigenlijk moeten afvragen wat het vermoedelijke bedrag is van de onderhoudsbijdrage zoals eventueel door de rechter bepaalt zou worden indien partijen zouden procederen.

Voor alle partijen zou het uiteraard interessant zijn indien er op voorhand enige vorm van duidelijkheid zou bestaan hoe de rechter die eventueel door partijen geraadpleegd zou worden deze onderhoudsbijdrage zou berekenen.

Helaas is er van uniformiteit in de rechtspraak absoluut geen sprake.

Er doen in de praktijk verschillende methodes de ronde om de onderhoudsbijdrage te berekenen.

Zonder in detail te gaan kan er melding gemaakt worden van o.a. de methode Renard, de methode Tremmery en de methode van de Gezinsbond.

Nieuwe rekeningtool:

Het bestaan van verschillende berekeningsmethodes die door verschillende rechtbanken ook in de praktijk worden gebruikt, komt de rechtszekerheid absoluut niet ten goede.

Gelet hierop heeft de werkgroep van Nederlandstalige Familierechters een zogenaamde “rekentool” ontwikkeld.

Het betreft eigenlijk een Excel rekenblad waarbij een aantal parameters ingevuld moeten worden waarna de vermoedelijke onderhoudsbijdrage wordt berekend.

Het behoeft geen betoog dat voor zover een dergelijk rekentool door alle Familierechters zou toegepast worden, dit voor partijen en hun raadslieden de zaken aanzienlijk zou vereenvoudigen.

Immers zal een partij dan op voorhand kunnen inschatten wat de onderhoudsbijdrage zou kunnen zijn die door een rechter eventueel opgelegd zou worden.

Blijft uiteraard de vraag of alle rechtbanken er happig om zijn om een dergelijk rekentool te gebruiken.

Dit zou uiteraard door de praktijk uitgewezen worden.

Het zal vermoedelijk nog een aantal maanden om niet te zeggen jaren duren vooraleer duidelijk wordt of deze rekentool een lang of een kort leven beschoren is.

Heeft U vragen over Familierecht in het algemeen of over echtscheiding in het bijzonder?

Contacteer Peterfreund & Associates, uw advocaat uit Antwerpen.

DIENST ALIMENTATIEVORDERINGEN

De wet van 11 februari 2019 voert een nieuw wapen in tegen onderhoudsplichtingen die nalaten alimentatie te betalen. De wet van 11 februari 2019 wijzigt de wet van 21 februari 2003 tot oprichting van een dienst voor alimentatievorderingen.

Vanaf de inwerkingtreding van de wet zal de belastingadministratie alle onbetaalde onderhoudsuitkeringen en achterstallen vanaf 1 december 2019 opnemen in een zogenaamde innings- en invorderingsregister.

Dit register is een algemene lijst die periodiek en automatisch wordt opgemaakt en die de identificatie van de verschillende onderhoudsplichtigen alsook het door hem verschuldigde bedrag bevat.

Dankzij dit nieuw “wapen” is de kans groot dat DAVO sneller tot invordering zal kunnen overgaan van achterstallige alimentatie.

Deze wet heeft echter enkel betrekking op de achterstallige alimentatievorderingen die ingevorderd worden via DAVO.

Het verandert niets aan de wettelijke middelen die éénieder heeft om de betaling te krijgen van achterstallige alimentatievorderingen die verschuldigd zijn door een derde naar aanleiding van een uitgesproken vonnis.

Heeft U vragen over alimentatie of over familierecht?

Contacteer Daniël Peterfreund, uw advocaat uit Antwerpen.

Volgens artikel 203§1 B.W. zijn ouders gehouden om naar evenredigheid van hun middelen te zorgen voor de huisvesting, het levensonderhoud, de gezondheid, het toezicht, de opvoeding, de opleiding en de ontplooiing van hun kinderen.

Indien de opleiding niet voltooid is loopt de verplichting door na de  meerderjarigheid van het kind.

Dit artikel leidt soms tot discussies tussen gescheiden ouders.

Zo stelt zich de vraag of een studerend kind nog uitmaakt van het gezin dan wel als zelfstandig beschouw dient beschouwd te worden.

Voor zover het kind deel uitmaakt van het gezin zijn de ouders gehouden tot bijdrage in de kosten van de studies.

Voor zover het kind volledig zelfstandig is, is dit niet het geval.

Deze vraag werd voorgelegd aan de Rechtbank van Eerste Aanleg van Brugge.

Deze oordeelde in een arrest van 30 oktober 2017 als volgt:

“Het bewijs dat een studerend kind effectief en op bestendige wijze de gezinswoning heeft verlaten en dat het kind de wil heeft om een afzonderlijk gezin te stichten moet worden geleverd aan de hand van een geheel van concrete, feitelijke omstandigheden.

De afzonderlijke domiciliëring, het feit dat de ouders het kind het kind niet hebben vermeld als persoon ten laste in hun aangifte en het feit dat het kind de gestorte bedragen als inkomsten heeft aangegeven, zijn op zich geen afdoende bewijsmiddelen van het geen deel uitmaken van het gezin.  Het betreft enkel administratieve formaliteiten.

Ook de omstandigheden dat het studerend kind, zonder zelf inkomsten te hebben, een appartement huurt of bij een vriend gaat inwonen, een eigen financiële rekening heeft en de ontvangen bedragen heeft gebruikt, kunnen niet doen besluiten dat het studerend kind geen deel meer uitmaakt van het gezin.

Het feit meerderjarig te zijn en/of het feit samen te wonen met een derde persoon zijn op zich geen aanwijzingen van een definitieve breuk met het gezin.

Wanneer een studerend kind om studieredenen het familiale milieu verlaat en de kosten van woonst, kleding en ontspanning dekt d.m.v. bijdragen van de ouders, blijft het nog deel uitmaken van het gezin.”

De Rechtbank van Eerste Aanleg heeft volgens ons hierbij een terechte toepassing gemaakt van artikel 203 B.W.

Rechtbanken zullen slechts met omzichtigheid besluiten dat hun kind geen deel uitmaakt van het gezin, met name wanneer dit zeer duidelijk en op onmiskenbare wijze  blijkt uit alle feiten.

Als hierover twijfel is, zal de rechtbank hoogst waarschijnlijk de ouders veroordelen tot een alimentatiebijdrage voor het kind ook al heeft deze de woning verlaten om te studeren.

Het spreekt echter voor zich dat voor zover het kind de woning verlaten heeft en zelf inkomsten uit arbeid verwerft, geen alimentatie voor dit kind verschuldigd zal zijn.

Uiteraard moet het gaan om voldoende inkomsten met uitsluiting van vb. weekend of vakantiewerk.

Heeft U vragen over echtscheiding of zoekt U een advocaat echtscheiding?

Contacteer Peterfreund & Associates, uw advocaat te Antwerpen!

Onlangs heeft de wetgever een aantal regels van het huwelijksvermogensrecht aangepast en verduidelijkt. De bedoeling van de wetgever is een einde te maken aan een aantal twistpunten uit de praktijk.

Tijdstip van de waardering van bepaalde goederen

Artikel 1430 BW bevat de volgorde van de verrichtingen van vereffening-verdeling.

Aan dit artikel wordt een tweede paragraaf toegevoegd waarin voor bepaalde goederen in de te verdelen massa wordt afgeweken van het tijdstip van waardering dat als algemene regel geldt.

Krachtens de algemene regel moeten de goederen in de te verdelen massa worden gewaardeerd op het ogenblik van de verdeling (nieuw art. 1430, §1 BW).

Voor de vermogenswaarde van vennootschapsaandelen, de vermogenswaarde van beroepsgoederen en de economische waarde van het cliënteel geldt evenwel het tijdstip van ontbinding van het stelsel als waarderingsmoment.

Voor deze goederen wordt met andere woorden de waarde op het ogenblik van ontbinding van het stelsel in de te verdelen massa opgenomen. De door de wetgever geformuleerde uitzonderingen zijn verantwoord omdat vanaf de ontbinding van het stelsel het gemeenschappelijk vermogen geen recht meer heeft op de beroepsinkomsten aangezien elke echtgenoot het exclusief recht op zijn beroepsinkomsten herwint, alsook omdat de drie voormelde goederen na de ontbinding in waarde kunnen stijgen of verminderen door toedoen van de beroepsactieve echtgenoot die het exclusief recht op deze goederen geniet.

Bijkomende vergoeding aan het gemeenschappelijk vermogen

Wanneer een echtgenoot gelden uit het gemeenschappelijk vermogen heeft opgenomen om een eigen schuld te voldoen dan is hij ten belope van die bedragen vergoeding verschuldigd aan het gemeenschappelijk vermogen.

Hij is eveneens vergoeding verschuldigd telkens wanneer hij persoonlijk voordeel uit het gemeenschappelijk vermogen heeft getrokken.

Aan dit artikel wordt door de Wet Wijziging Huwelijksvermogensrecht en Reparatie Erfwet een tweede lid toegevoegd waarin een bijkomende grond tot vergoeding aan het gemeenschappelijk vermogen is opgenomen.

Voortaan is ook een vergoeding verschuldigd aan het gemeenschappelijk vermogen wanneer dit vermogen inkomsten misloopt omdat een echtgenoot zijn beroep uitoefent in een vennootschap waarvan de aandelen hem eigen zijn en hij als echtgenoot-vennoot en beheerder of zaakvoerder niet behoorlijk wordt vergoed voor zijn professionele activiteiten.

Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer de uitkeringen van de vennootschap minimaal waren omdat de winst van de vennootschap niet werd uitgekeerd aan de echtgenoot-vennoot en beheerder of zaakvoerder.

In dat geval is een vergoeding verschuldigd aan het gemeenschappelijk vermogen “voor de netto- beroepsinkomsten die het gemeenschappelijk vermogen niet heeft ontvangen en redelijkerwijze had kunnen ontvangen indien het beroep niet binnen een vennootschap was uitgeoefend”.

Concreet zal de echtgenoot-eiser het recht op vergoeding en de omvang van de vergoeding moeten bewijzen, en zal omgekeerd de echtgenoot-verweerder om aan de vergoeding te ontkomen moeten aantonen dat de vergoedingsvoorwaarden niet vervuld zijn. Daarvoor kan hij bv. verwijzen naar bedrijfseconomische redenen die de minimale uitkeringen door de vennootschap verantwoorden.

Heeft u vragen over echtscheiding? Contacteer Daniel Peterfreund, uw advocaat te Antwerpen.

Wie wenst te scheiden kan een keuze maken tussen een echtscheiding onderlinge toestemming waarbij partijen een regeling treffen over o.a. de verdeling van hun vermogen, en een klassieke echtscheidingsprocedure waarbij een notaris belast wordt met de vereffening en verdeling van het gemeenschappelijk huwelijksvermogen.

Het is dus van belang om goed op de hoogte zijn van uw rechten en plichten m.b.t. de verschillende vermogens.

De bijstand van een advocaat echtscheiding was dus reeds geen overbodige luxe.

De wetgever heeft recht het huwelijksvermogensrecht aangepast.

Meer dan ooit is het nu dus van belang dat U zich laat bijstaan door een echtscheidingsadvocaat met kennis van zaken.

De nieuwe regeling voorziet in een mogelijkheid voor nieuwe echtgenoten om te kiezen voor de volgende vier huwelijk stelsels:

* Het wettelijk stelsel

Zoals in het verleden is dit wettelijk stelsel automatische van toepassing voor zover de echtgenoten hier niet van afwijken bij huwelijkscontract

Dit wettelijk stelsel komt neer op een gemeenschappelijk stelsel voor al hetgeen verworven wordt na het huwelijk.

Iedere partner behoudt echter het vermogen dat opgebouwd werd voor het huwelijk.

Ook erfenissen en schenkingen blijven in het kader van het wettelijk stelsel eigen.

* Gemeenschap van goederen via huwelijkscontract:

Ook in het verleden, en nu nog altijd, kunnen partijen kiezen om goederen die volgens het wettelijk stelsel eigen zijn toch in te brengen in het gemeenschappelijk vermogen.

* Scheiding van goederen:

Wanneer men voor dit stelsel kiest, blijven alle goederen eigen, ook deze die verworven werden na het huwelijk.

Vooral koppels waarbij één van de echtgenoten een risicovolle activiteit uitoefent kiezen voor dit stelsel.

Het stelsel van scheiding van goederen kan echter nadelig zijn voor echtgenoten die een zeer klein vermogen hebben en ook geen vermogen opbouwen tijdens het huwelijk.  Deze echtgenoot zal in het kader van de echtscheiding vaak berooid achterblijven.

Om dit op te vangen heeft de wetgever beslist een vierde stelsel in te voeren met name:

* Scheiding van goederen met verrekening van aanwinsten:

Wanneer voor dit stelsel gekozen wordt zullen de vermogens gescheiden blijven maar wordt in geval van echtscheiding een verrekening gemaakt met de aanwinsten die tijdens het huwelijk werden gerealiseerd.

Op die manier kunnen de echtgenoten kiezen voor meer solidariteit met behoud van een bescherming tegen schuldeiseres.

Billijkheidsclausule:

Tot slot voorziet de nieuwe regeling ook in de mogelijkheid voor de aanstaande echtgenoten om in het huwelijkscontract ene zogenaamde billijkheidsclausule in te lassen.

In dat geval wordt aan de rechter de mogelijkheid gegeven om in geval van echtscheiding de meest vermogende echtgenoot verplicht om maximaal 1/3 van het eigen vermogen dat tijdens het huwelijk opgebouwd werd, af te staan aan de minder vermogende echtgenoot.

Toepassing van een dergelijke clausule veronderstelt echter dat er sprake zou zijn van onvoorzien omstandigheden die leiden tot manifeste onbillijkheid.

Heeft U vragen over echtscheiding?

Neem snel contact met ons op

Wij zullen U als advocatenkantoor uit Antwerpen met raad en daad bijstaan!

Echtscheiding bij onderlinge toestemming (EOT) wordt verder versoepeld

De laatste jaren komt de wetgever tegemoet aan de verzuchtingen van de rechtbanken om procedures waarbij echtgenoten een akkoord hebben, de zogenaamde echtscheiding bij onderlinge toestemming, te vereenvoudigen.

Deze procedures zorgen bij de rechtbanken immers voor veel werk ondanks het feit dat de rechtbank in principe enkel het akkoord van de partijen dient te bekrachtigen.

Schriftelijke procedure bij feitelijke scheiding van minstens zes maanden:

In het verleden liet de wetgever de procedure reeds aanzienlijke versoepeld door te voorzien in de mogelijkheid om de procedure volledig schriftelijk te laten verlopen.

De belangrijkste voorwaarde was dat de echtgenoten minstens zes maanden feitelijk gescheiden waren.

In dat geval kon de procedure schriftelijk gebeuren.

Dit betekende dat de echtgenoten niet meer voor de rechtbank moesten verschijnen.

Verdere versoepeling: veralgemeende schriftelijke procedure

De vraag die men zich kon stellen was waarom de wetgever een onderscheid maakte tussen de situatie waarin echtgenoten zes maanden feitelijk gescheiden waren en deze waar dit niet het geval was.

Het risico was immers dat dit onderscheid in behandeling beschouwd zou worden als discriminatoir en de toets was de grondwettelijkheid niet zou doorstaan.

Daarnaast zet de wetgever steeds meer in op digitalisering van procedures in de toekomst.

Een dergelijke digitalisering heeft echter slechts zin voor zover partijen niet meer voor de rechtbank moeten verschijnen in het kader van een echtscheidingsprocedure.

De Kamer van Volksvertegenwoordigers heeft op 17 mei 2018 het wetsontwerp tot wijziging van het Gerechtelijk Wetboek, van het Burgerlijk Wetboek en van de wet van 15 juni 1935 op het gebruik der talen in gerechtszaken goedgekeurd.

Deze wet voorziet in de afschaffing van de verplichte verschijning van partijen in het kader van een echtscheiding in onderlinge toestemming zelfs wanneer er geen sprake is van een feitelijke scheiding.

De Familierechtbank kan echter steeds beslissen dat partijen alsnog  in persoon dienen te verschijnen.

De verdere vereenvoudiging van de procedure kan enkel toegejuicht worden.

De enige kanttekening die hierbij gemaakt dient te worden is dat het nog belangrijker wordt voor partijen om zich te laten bijstaan door een gespecialiseerde echtscheidingsadvocaat.

Immers zal het akkoord van partijen nog amper nagekeken worden door de rechtbank.

Nu een echtscheiding uiteraard een zeer emotionele aangelegenheid is, is het risico zeker niet onbestaande dat een bepaalde partij bepaalde toegevingen zou doen die op een later tijdstip aanleiding zullen geven tot aanzienlijke moeilijkheden.

Heeft U vragen over echtscheiding?

Neem snel contact met ons op, Peterfreund & Associates, uw advocatenbureau in Antwerpen.

Wij zullen U graag met raad en daad bijstaan!